Γυναικεία Πνευματικότητα

Popular Posts

Popular Posts

Search This Blog

Total Pageviews

Wednesday, March 30, 2011

Για τη Βραυρώνα


Τα Βραυρώνια ΄Οπως σε κάθε μεγάλο ιερό αρχαιότητας, έτσι και εδώ γίνονταν τελετές και διάφορες άλλες εορταστικές εκδηλώσεις κάθε χρόνο και μεγαλύτερες κάθε τέσσερα χρόνια. Τα Βραυρώνια, όπως ονομάζονταν, περιλάμβαναν μουσικούς αγώνες, απαγγελίες ποιημάτων του Ομήρου και διάφορα αθλητικά αγωνίσματα. Στα Μεγάλα Βραυρώνεια η πομπή ξεκινούσε από το ιερό της Ακρόπολης και κατέληγε στο παραθαλάσσιο αυτό ιερό, ενώ οι ετήσιες γιορτές είχαν τοπικό χαρακτήρα.
Τα ανάγλυφα που έχουν βρεθεί στο ιερό και φυλάγονται στο μουσείο, φανερώνουν δύο από τις κύριες λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της θεάς, τη θυσία και την αρκτεία. Η θυσία συνήθως γινόταν με ταύρο, ζώο σχετικό με το επίθετο της θεάς ως Ταυροπόλου. Στα πλαίσια της γιορτής, γύρω από το βωμό γινόταν και το "ιερό κυνηγέσιο", μια θεατρική παράσταση που είχε ως θέμα ένα μυθικό κυνήγι της Αρτέμιδος, όπως δείχνουν οι παραστάσεις στους μελανόμορφους κρατηρίσκους που εκτίθενται στο μουσείο. 
Η αρκτεία
Μια ιδιότυπη διαδικασία της λατρείας της Αρτέμιδος που τη χαρακτηριστικότερη μορφή της τη συναντάμε στη Βραυρώνα, ήταν η Αρκτεία. Η ονομασία προέρχεται από τη λέξη άρκτος (αρκούδα) που ήταν το αγαπημένο ζώο της θεάς. 
Ο ύστερος, αιτιολογικός, μύθος αναφέρει πως κάποτε υπήρχε στο ιερό μια ήμερη αρκούδα που τη σκότωσαν δύο αδέλφια, γιατί πάνω στο παιχνίδι γρατσούνισε και πλήγωσε τη μικρή τους αδελφή. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος και για εξευμενισμό της θεάς, μικρά κορίτσια διέμεναν στο ιερό υπηρετώντας την ΄Αρτεμη.
Στην ουσία όμως η αρκτεία ήταν μια θητεία στο ιερό μικρών κοριτσιών 5-10 ετών, που οι γονείς τους τα είχαν τάξει στη θεά πριν ή κατά τον τοκετό. 
Κατά τη διάρκεια της αρκτείας, τα κοριτσάκια ζούσαν μέσα στο τέμενος και στις μεγάλες γιορτές συμμετείχαν στους λατρευτικούς χορούς γύρω από το βωμό, κρατώντας αναμμένους πυρσούς όπως δείχνουν παραστάσεις σε αγγεία του 6ου και 5ου αιώνα. Με τον τρόπο αυτό οι αρχαίοι πίστευαν ότι εξευμενίζεται η θεά από την κακή συμπεριφορά των μεγάλων και εξασφαλίζεται η ευκαρπία της γης και η ευγονία των γυναικών. Στο ιερό λατρευόταν επίσης η Λητώ, μητέρα της Αρτέμιδος, ο Απόλλων και ο Διόνυσος. 
ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την Άρτεμη μπορούμε να βρούμε εδώ: http://www.egreece.gr/dir/encyclopedia.pl?db+search+display+1294956802
Αν και διαφωνώ με μερικά από τα σημεία που αναφέρει η συγγραφέας, θα μείνω στο άναμμα των πυρσών μετά από την κατασκευή στη Δήλο του ομοιώματος του πλοίου που διέσωσε τη Λητώ, μητέρα της Άρτεμης...την ίδια νύχτα οι λάτρεις άναβαν πυρσούς και το φως τους μοιραζόταν στα νησιά με τις μεγάλες γιορτές. Ενδεικτικά δέν άρχιζαν τα Καβείρεια στη Λήμνο αν δέν λάβαιναν οι ντόπιοι το φως από τη Δήλο... μάς θυμίζει τίποτα; 

Ήδη στον 6ο π.Χ. αιώνα υπήρχε ναός, επάνω στον οποίον κτίστηκε τον 5ο αι. ο δωρικός ναός της θεάς και συγχρόνως μ' αυτόν ο τοίχος που περιέβαλλε το ιερό. Κατά τα τέλη του 5ου αι. (περί το 420 π.Χ.) το ιερό της Αρτέμιδος επεκτείνεται σημαντικά με την οικοδόμηση μιας μεγάλης στοάς με καμπτόμενα σκέλη σε σχήμα Π, η οποία δημιουργεί έτσι μια κεντρική αυλή του ιερού. Η στοά στο βόρειο και δυτικό σκέλος της είχε δωμάτια (6 στο βόρειο και 3 στο δυτικό). Πέρα από τα βόρεια δωμάτια υπήρχε ένας μεγάλος ενιαίος χώρος, που χρησίμευε πιθανότατα για την τοποθέτηση αφιερωμάτων. Τα δωμάτια φαίνεται ότι χρησίμευαν είτε για τη διαμονή των προσκυνητών είτε πιθανότατα των μικρών που ήταν αφιερωμένα στη θεά και ονομάζονταν «άρκτοι». Πολυάριθμα χαριτωμένα αγάλματα παιδιών 5-10 χρόνων καθώς και ανάγλυφα που βρέθηκαν στον βόρειο αυτό χώρο και που χρονολογούνται στον 4ο π.Χ. αι. δείχνουν ότι ήταν ζωντανή η παράδοση ν' αφιερώνονται στη θεά «παίδες» που ονομάζονται «άρκτοι». Η παράδοση αναφέρει ότι αυτό γινόταν για να εξιλεώσουν τηθεά, επειδή της είχαν κάποτε σκοτώσει μια «ιερά άρκτο». Δυτικά της αυλής σώζεται μια μικρή, καλά διατηρημένη, γέφυρα.

BrabronaAnastilomeniStoaArkton.jpg (16263 bytes)
  Η Άρτεμις Βραυρωνία ήταν η θεά που προστάτευε τις επίτοκες και τις λεχώνες. Στην υπηρεσία της ήταν μικρές Αθηναίες, οι λεγόμενες άρκτοι. Το κύριο ιερό της βρισκόταν στη Βραυρώνα της Αττικής. Το ιερό της Ακρόπολης ιδρύθηκε στα χρόνια του τυράννου Πεισιστράτου, ο οποίος καταγόταν από τη Βραυρώνα. Στο εσωτερικό του ιερού φυλασσόταν το ξύλινο άγαλμα (ξόανο) της θεάς, αντίστοιχο με εκείνο που υπήρχε στο ιερό της Βραυρώνας. Σύμφωνα με τον Παυσανία τον 4ο αι. π.Χ. προστέθηκε στο ιερό ένα δεύτερο άγαλμα, έργο του γλύπτη Πραξιτέλη. Η κολοσσική κεφαλή αυτού του αγάλματος εκτίθεται στο Μουσείο

Κεφάλι νεαρής κόρης, «Άρκτου», αφιερωμένης στην θέα Άρτεμη, από το ιερό της Άρτεμης στη Βραυρώνα της Αττικής. Γύρω στα 200 π.Χ
Χρονολογείται γύρω 300 π.Χ.
Μουσείο Βραυρώνας, αριθμός ευρήματος 30
Άρκτος

το Αρχαιολογικό Μουσείο από κάρτα των αρχών του 20ου αι.

"κλέβουμε" από την εφημερίδα Τα Νέα

Η Ηετιώνεια Πύλη αποτέλεσε τον έναν από τους δύο ακρογωνιαίους λίθους του γιγάντιου φρουρίου της αθηναϊκής δημοκρατίας.


Σε κίνδυνο βρίσκεται ένας από τους ελάχιστους αρχαιολογικούς χώρους του Πειραιά, η Ηετιώνεια Πύλη, που εδώ και 25 αιώνες στέκει στη βραχώδη γλώσσα που σχηματίζει τον φυσικό προμαχώνα του Κανθάρου, στον λόφο Καστράκι της Δραπετσώνας. Ένα κομμάτι του πύργου της έχει καταρρεύσει, ενώ κινδυνεύει κι ένα κομμάτι του περιβόλου, καθώς είναι κατασκευασμένα από ευαίσθητη πειραϊκή πέτρα. Οι μελέτες για τη σωτηρία της Πύλης είναι έτοιμες, ωστόσο τα 600.000 ευρώ που απαιτούνται αναμένεται να έρθουν από το νέο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης (ΕΣΠΑ). Και αν τελικώς υλοποιηθούν, ο φτωχός αρχαιολογικά Πειραιάς θα αποκτήσει έναν νέο χώρο, έκτασης συνολικά 2,5 στρεμμάτων.

Αν και με βαριά τραύματα, η Ηετιώνεια Πύλη- η είσοδός της καταστράφηκε το 1922 από την τοποθέτηση ενός αγωγού, όταν χτυπήθηκε από τον βομβαρδισμό του 1944 και όταν χάθηκε κάτω από τα μπάζα για δεκαετίες- εξακολουθεί να προκαλεί δέος ακόμη και σήμερα στον επισκέπτη με τους δύο κυκλικούς πύργους που την πλαισιώνουν, τα περίπου 100 μ. του αρχαίου τείχους που σώζεται εκατέρωθεν, αλλά και την τάφρο της (βάθους 5 μ.), αμυντικό έργο με τέσσερις φάσεις, που στο σύνολό του μαρτυρεί την εξέλιξη των τειχών ανάλογα με την εξέλιξη της πολεμικής τέχνης.



Χαμένη ανάμεσα στις τεράστιες εγκαταστάσεις του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), τα πλοία και έναν δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, η Ηετιώνεια Πύλη «μετά τη συντήρηση και την ανα στήλωσή της όχι απλώς θα σωθεί, αλλά θα είναι και καλύτερα αναγνώσιμη στο ευρύ κοινό», επισημαίνει ο προϊστάμενος Αρχαιολογικών Έργων της ΚΣΤ΄ ΕΠΚΑ Δημοσθένης Σβολόπουλος, ο οποίος παρουσίασε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο τη μελέτη που υπογράφουν οι Στέλλα Γρηγοριάδη και Γουλιέλμος Ορεστίδης. Όταν ολοκληρωθούν τα έργα, θα είναι ορατός και ο γειτονικός ταφικός περίβολος.

Αν τελικώς υλοποιηθεί η μελέτη και ο ΟΣΕ παραχωρήσει μια μικρή ζώνη στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού θα διαμορφωθεί ένας νέος αρχαιολογικός χώρος 2,5 στρεμμάτων, ο οποίος θα φυτευτεί και θα φωτιστεί ώστε να είναι ορατός το βράδυ και από τα πλοία, ενώ μια μικρή πεζογέφυρα θα επιτρέπει στους επισκέπτες να περνάνε πάνω από την τάφρο και να μπαίνουν από την πύλη όπως οι αρχαίοι Αθηναίοι εν καιρώ ειρήνης.


Η Ηετιώνεια Πύλη

●Πήρε το όνομά της από τον άγνωστο ήρωα Ηετίωνα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση κατοίκησε πρώτος στην περιοχή
●Η είσοδος έκλεινε με δίφυλλη πόρτα ανοίγματος 3,7 μ.
●Δύο πύργοι εκατέρωθεν της εισόδου είχαν διάμετρο 10 και 11 μ.
●Διέθετε τάφρο πλάτους 10 μ. και βάθους 5 μ.
●Μπροστά στον νότιο προμαχώνα έχει γυριστεί η σκηνή πάλης μεταξύ Νίκου Κούρκουλου και Σπύρου Καλογήρου στην ταινία «Λόλα» 

τμήμα του λόφου της Τάρα όπως είταν προ αυτοκινητόδρομου και η ιστορία της

hill-of-tara-6740

Located in County Meath near Newgrange, the Hill of Tara (from Irish: Teamhair na Rí, "Hill of the King" or "Place of Assembly") is a stretch of grassy landscape that has played a central role in the history, legend, and folklore of Ireland. Home to important earthworks from the Stone Age, Iron Age, Roman times and the rule of the Celtic kings, the Hill of Tara has been frequently in the news lately due to the construction of a controversial highway next to the site.

History

The Hill of Tara has been a sacred site since prehistoric times, with the earliest known monument (the Mound of the Hostages) built between 2500 and 2100 BC. After that, the site remained in regular ceremonial use for thousands of years.
In the Iron Age, roughly spanning the 1st through 5th centuries AD, the Hill of Tara was the ceremonial center of the Celtic high kings of Ireland. Roman artifacts dating from the 1st to 3rd centuries have been found on the site and it is said that St. Patrick visited Tara in the 430s AD after lighting his "Paschal fire" on the nearby Hill of Slane. The kings appear to have abandoned the site in the 6th century.
In more recent history, Tara has been the site of important political events, indicating its continuing significance for the Irish people. In 1798, rebels of the Irish revolution fought British troops on the Hill of Tara, and in 1843, a peaceful demonstration of some 750,000 people protested against Ireland's union with Britain.
Today, the Hill of Tara is an important archaeological site and a major center of Irish spiritual and political heritage. Most of it remains unexplored by archaeologists, so there is still much to learn. Only two main areas have been systematically excavated: the Rath of the Synods in the 1950s and the Mound of the Hostages, in which Bronze Age burials were found. In recent years, the latest technology of photography has been used to discover underlying formations without disturbing the site.
One project that would disturb the site, however, is a proposed expansion of theM3 highway, which includes a section running along the east side of the Hill of Tara about a mile from the summit. Approved by the government in 2003 and begun in 2005, this highly controversial construction is currently underway with an estimated completion date in 2010. It has been delayed, however, by the global recession and the discovery of another ancient monument during construction.
While supporters argue the chosen site is the least disruptive option for relieving the congestion endured by local commuters into Dublin, expert opinion seems to be virtually unanimous that the project will cause irrereparable harm to the Hill of Tara and adjacent monuments, most notably an ancient fort called Rath Lugh. The project continues to be frequently and passionately protested and the Hill of Tara is currently being considered for World Heritage status.

Myth & Mystery

In addition to the folklore of the Celtic kings - which plays as important a role in Ireland as King Arthur does in England - a number of modern myths and theories have developed around the Hill of Tara.
Around 1900, a group came to believe that the Irish were one of the Lost Tribes of Israel and that the Ark of the Covenant was buried at Tara. They dug in the Rath of the Synods, but did not find the Ark. They did, however, find some Roman coins.
More recently, at least one author has theorized that Ireland is the lost kingdom ofAtlantis and Tara was its capital.

What to See

There are some 30 monuments spread over this low hill (about 500 feet high) near the Boyne River, and more are being discovered regularly. From ground level, the earthworks can be difficult to distinguish. The shape of the rings and mounds are best seen from the air, but the dramatic slopes and changes in ground level can be appreciated by a stroll around the ancient grassy landscape. On a clear day, there are good views of the surrounding countryside from the top, including the Hill of Slane and the gleaming white quartz of Newgrange.
The most important of the many earthworks at Tara are found on the summit of the hill inside an enclosure called Ráith na Ríogh (Fort of the Kings or Royal Enclosure), dating from the Iron Age in the first five centuries AD. The axis of the oval enclosure measures 318 m (1,043 ft) north-south by 264 m (866 ft) east-west. The ring-shaped formations within this enclosure are known as Teach Chormaic (Cormac's House) and the Forradh (Royal Seat).
In the center of the Forradh is the Stone of Destiny (Lia Fáil), a pillar stone that was originally located just north of the Mound of the Hostages. It was moved here in 1798 to commemorate 400 rebels who died in the Battle of Tara during the Irish revolution. If this is the original Stone of Destiny, which most scholars think is likely, it played a central role in the coronation ceremonies of over 100 Celtic high kings. According to legend, the stone would screech loudly when touched by the rightful king.
Just inside the Ráith na Ríogh enclosure is the oldest monument at Tara, and one of the most visible- the so-called "Mound of the Hostages," a passage-tomb dated to between 2500 and 2100 BC. The name comes from the tradition of Celtic high kings to hold local nobles hostage, ensuring the cooperation of their lesser kingdoms.
The tomb is similar in layout to those at nearby Newgrange and Knowth, but on a much smaller scale. The short passage is astronomically aligned (less accurately than some) with the sunrise on November 8 and February 4, the ancient Celtic festivals of Samhain and Imbolc. Just inside the passage on the left is a carved stone; several Bronze Age burials were excavated in the tomb itself.
Other monuments at the Hill of Tara include:
  • Ráith na Seanadh (Rath or Fort of the Synods) - a ring-fort north of Ráith na Ríogh with three banks, in which Roman remains from the 1st to 3rd centuries have been uncovered
  • Ráith Laoghaire (Laoghaire's Fort) - a ring-fort in which the 5th-century King Laoghaire was buried
  • Banqueting Hall - a long rectangular earthwork (750 feet/230 m) on the north side of the site, which may have been a ceremonial avenue or cursus monument

Quick Facts

Site Information
Names:Hill of Tara; Teamhair na Rí, "Hill of the King"
Location:County Meath, Ireland
Faiths:Original/Primary: Prehistoric
Current/Secondary: Native/Indigenous
Categories:Mounds; Graves and Tombs
Architecture:Celtic, Iron Age
Features:Astronomical Alignment
Status:ruins
Photo gallery:Hill of Tara Photo Gallery (for viewing)
Stock photos:Hill of Tara Stock Photos (for licensing)
Visitor Information
Address:Navan, Co. Meath, Ireland
Coordinates:53.578646° N, 6.612225° W   (view on Google Maps)
Lodging:View hotels near this location
Phone:+353 46 902 5903
Website:www.heritageireland.ie/en/midlandseastcoast/HillofTara/
E-mail:hilloftara@opw.ie
Public transport:Contact Bus Eireann Travel Centre +353 1 8366111
Opening hours:Sunrise-sunset
Cost:May 28-Sept 16: daily 10am-6pm. Last admission 1 hour before closing.
Official tours:Available on request for up to 50 people; 35 - 40 min.
Facilities:Free parking area; audiovisual presentation; cafe (+353 49 902 6222), toilets during opening hours.