http://www.bookemon.com/book-profile/%CE%94%CE%B9%CF%80%CE%BB%CE%AE-%CE%A4%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/81263

συλλογή χαϊκού

Σπουδή θανάτου:

αποκάλυψη της πέτρας

μέσα απ'  το χώμα

από τη σιωπή της γης στη σιωπή της μέρας:

 η αναστήλωση

παραμόνευαν

σε γωνιές σκοτεινές

αρχαιοκάπηλοι

πεζοδρόμια

εκεί που περπατούσαν

αγριοκάτσικα

στα ματόκλαδα

αειπάρθενης αγίας

η πάσα γνώση

αφυπνίστηκαν

τα πανάρχαια φίδια

της Μεγάλης Θεάς

τούς τρώει η γη

τους βίους των αγίων

κάθε χειμώνα

πλήρης απουσία:

έφυγαν οι καλόγεροι

και οι ζωγράφοι

ανήμποροι άγιοι

ανέλπιδα κοιτούν

από τους τοίχους

χωρίς το βλέμμα

μένουν εντοιχισμένα

τα πρόσωπά τους

στεγνό πηγάδι

άλλοτε προφητικό

τώρα φωλιά γιά φίδια

μαβιά σιωπή

στον χάλκινο ουρανό

του φθινοπώρου

σώπασαν

τα φλύαρα τζιτζίκια:

καιρός της βροχής

φωτογραφίες:

το φως επιλεκτικά

καταγράφηκε

ενθυμήματα

βιαστικών αργόσχολων

σε άδεια βιτρίνα

τα αγάλματα

δέν ζωντανεύουν ποτέ

όταν φεύγουμε

το ξαναχτίσιμο

της καλλονής  στην άμμο

μάταιος κόπος

άνθισα πάλι περπατώντας στο κορμί

 των αγαλμάτων

αναβάλλουμε

την ανάσταση της ζωής

ανασκάβοντας

υψωθήκατε

ως δέντρα ή ως πουλιά

στην άδεια μνήμη

στα ματόκλαδα

των δέντρων ένα ρίγος

γεμάτο λέξεις

αν δέν ζήσεις τον χειμώνα

πώς θα βιώσεις την άνοιξη;

πλάι στο βουνό

ανατέλλει η σελήνη

αρυτίδωτη

οικονομία:

αυτόνομη σήψη

το μέλλον μας

θαλαμηπόλοι

του μέλλοντος ή φύλακες

του παρελθόντος;

αν πω μιά λέξη

καίρια κι' οργανική

ποιός θ' απαντήσει;

όταν έβαλες

το ερωτηματικό

ολοκληρώθηκες

στο βαθύ μου

ανήλιαγο πηγάδι

κλαίει μιά τίγρη

έχω ένα σπίτι

πλάι στη θάλασσα

των ονείρων μου

τρέμοντας μιλά

η σκιά στα φύλλα

κάθε δειλινό

το σκοτεινό πρωί

αχάραγα καθώς ξυπνάς

τραγουδάς γιασεμί

στην αθέατη

πλευρά του φεγγαριού

σιωπηλές θύελλες

δέν μιλούν εδώ

παράτονα και λαίμαργα

αιλουροειδή

παγωνόφτερα

άτοπα γεμάτα θλίψη

μέσα στο βάζο

ματοβαμμένο

λιβάδι εαρινό

με κίτρινο βλέμμα

έχω ένα σπίτι

πλάι στη θάλασσα

των ονείρων μου

καθώς πληθαίνουν

τα άνθη της γαζία

μεθάνε τ'  άστρα

ολοκλήρωσε

τη λέξη το αηδόνι

λιποθυμώντας

τίγρη στο κλουβί

μαστουρωμένο κάλλος

και αιχμάλωτο

μετά τη θύελλα:

                                                          της κερασιάς το ανολοκλήρωτο παραλήρημα

ολοκλήρωση:

η κόκκινη σελήνη

χωρίς τη σκιά της

αναστάσιμα

σπινθηροβόλο

ανάβλεμμα στοργής

στην ανάσταση

θλιμμένο το φως:

απόγευμα στην πόλη

κι' έρχεται πάσχα

όσο δέν σβήνεις

κερί αναστάσιμο

τόσο ελπίζω

κενό ή τάφος;

αυτό το κουβούκλιο

δέν θ' απαντήσει

πασχαλιές κρίνα

και λαμπρές μαργαρίτες

σέ φιλούν νεκρό

όταν πέθανες

έζησα ελεύθερη

μα πιό κοντά σου

κεριά στο πάρκο:

μπροστά ο πεθαμένος

πίσω τραγούδια

όρθιοι λόγοι

κατακόρυφοι σταυροί

κατάσαρκα

η πανσέληνος

στις μαβιές αναπνοές

των φύλλων παίζει

πορεία αίματος

υπόσχεται τη νίκη

λαμπρής ευδίας

ένδοξα δέντρα

ολάνθιστα σήμερα

νικούν το πένθος

απόψε κι' αύριο:

μιά νύχτα μένει μόνη

μέσα στη βροχή

είναι το πνεύμα

της αθανασίας σου

ασύλληπτο

απαριθμούσες

τα επί της γης άστρα

ενορατικά

όταν ανθίζει

η πρώτη άνοιξη

φεύγεις γιά πάντα

μιά νύχτα μένει

στα αρώματα της γης

 δίκη του κάλλους

θυμωμένος ο άνεμος επιβάλλει

 τη σιωπή στην αυλή μας

σφυρίζει αγέρας

και γέμισε η αυλή

σιωπή και σκόνη

σκληρός ουρανός

ανήλεο το χιόνι

μικρές οι μέρες

ορμητικά

πέφτουν στη γη τα μήλα

αίματος βόμβες

στο λιμανάκι

το πλοίο έτοιμο

η άγκυρα τρέμει

ανυπόταχτο

το πλοίο στη φουρτούνα

σκοτώνει τις λέξεις

καταργήσαμε

τις πιό απλές μας λέξεις:

φόβος ανέμου

αγεωγράφητοι

ασβεστωμένοι τοίχοι

που μένουν βουβοί

ραδιενεργά

λευκά χαράματα

μέ ανασαίνουν

απερίσπαστη

πετά η καρακάξα

πλάι στους γλάρους

μάς ταξιδεύει

το καράβι φάντασμα

σ' αρχαίο λιμάνι

δέν θα πληγώσει

τ' αμίλητα βότσαλα

το αρχαίο γαλάζιο

μήν αγοράζεις

ελάχιστα όνειρα:

σέ φυλακίζουν

έστειλα γράμμα

στο γλυκό καλοκαίρι

να μήν αργήσει

                                                        φτωχούλης ήλιος                           φτωχούλης ήλιος

                                                  μέσα απ' τα σύννεφα                                    μέσα απ' τα σύννεφα

στα ματόκλαδά μας                                          στα μάτια λάμπει

περνά και χάνεται

το ελάχιστο φως σου

πυγολαμπίδα

χρυσή αχτίνα

στο κόκκινο κρασί μας

το φεγγάρι

λάμπει η βροχή

στα πλαγιασμένα φύλλα

και τ' ανασταίνει

βροχή από πέτρες

σε μακρινούς ουρανούς

το καταχείμωνο

τριανταφυλλιά

στο παράθυρο ανοίγει

δρόμους άνοιξης

παραληρώντας

κρίνει ζώντες και νεκρούς

η τραμουντάνα

σώθηκε η πόλη

από την καταιγίδα

και πλέει ορθή

ένα τραγούδι

μετέωρο στο κύμα

κι' ο ήλιος δύει

μέγα ταξίδι

στο ηλιοβασίλεμα

της ψυχούλας σου

κρυφό στο κύμα

το καταποντισμένο

αρχαίο δάσος

τρυφερός κόσμος

της μηλιάς που αλλάζει

τ' άνθη σε καρπούς

μυστική τροφή

στη νηστεία της ψυχής

η νέα αυγή

ολοκληρώνει

την προσευχούλα της

η κουκουβάγια

χρυσή αχτίνα

στο κόκκινο κρασί μας

το φεγγάρι

πλάι στο σπίτι

ανεβαίνει η σκόνη

ασυννέφιαστα

λάμπει η βροχή                  βαφτίζει τ' άστρα

στα κλειστά φύλλα                και χαράζει τα νερά

και τ' ανασταίνει               με μαγικό ραβδί

το πρώτο ρίγος

των φύλλων χαιρετίζει

την άνοιξη

τις κρυφές λέξεις

προφέρει η μηλιά μου

όταν ανθίζει

σωπαίνει ξανά          θα σιωπήσει

ο άγριος αγέρας         ξανά ο αέρας

όταν κοιμάσαι;            όταν θα φύγεις;

όταν μ' αφήσεις

ίσως σωπάσει ξανά

η θάλασσά μας

κάθε σου δάκρυ  

ξεκλειδώνει τη σιωπή

των οριζόντων

τρέμουν τα φύλλα

βροχή στο άγγιγμά σου

σαν την καρδιά μας

ασύλληπτη σκιά

και φτερούγες πουλιών

στ' αγριόχορτα

ο αστρολάβος

είπε ξανά το ψέμμα

των αμέτρητων άστρων

άτολμη αυγή

την εποχή των πουλιών

κρύβει τον ήλιο

χτίζω; γκρεμίζω;

το ταξίδι θα δείξει

ως τα μάτια σου

αναποφάσιστη

περισπωμένη το βουνό

στον ορίζοντα

πρώιμα άνθη

φλεβάρη του θανάτου

στην αγκαλιά σου

ανυπόταχτο

το πλοίο στη φουρτούνα

σκοτώνει τις λέξεις

σε ποιόν να πω

“οι εποχές πεθαίνουν”

και να μήν κλάψει;

χάνουν οι ανοίξεις

τις εβδομάδες τους

εδώ και χρόνια

απορούσατε

γιά τον χαμό των πουλιών

σκοτώνοντάς τα

δέν σού έταξαν

αιώνια τα νιάτα

μυγδαλίτσα μου

ολοκλήρωση:

ναρκισσισμός της λέξης

τα μεσάνυχτα

θάνατο ρουφάς

ολόκληρο χειμώνα

κάθε πρωί πεθαίνεις

πλύθηκε καλά

και πέθανε όρθια

έξω στον ήλιο

αντιμόνιο

ντίζελ και χαμομήλια

στην Ελευσίνα

Τελεστήριο:

πέτρες, υψικάμινος

αρχή θανάτου

κάθε χάραμα

γεννιέται μιά ψυχή

ελπιδοφόρα

έγκλειστη γράφει

γραφές περίκλειστες

πάντα ανεπίδοτες

μεταμόρφωση:

ξύλο ξερό και μαύρο

γεμάτο μάτια

κλώθει και γνέθει

σιωπηλά γεννά και τρέφει

η μαύρη αράχνη

αν δέν ζήσεις χειμώνα

πώς να βιώσεις την άνοιξη;

τα σαρκοβόρα

αρπαχτικά κλωνάρια

ρουφούν τη ζωή

αναβάλλουμε

την ανάσταση της ζωής

χτίζοντας σπίτια

υψωθήκαμε

ως δέντρα ή ως πουλιά

στην άδεια μνήμη

το ξαναχτίσιμο

της καλλονής στην άμμο

μάταιος κόπος

άνθισα πάλι φέτος περπατώντας

στο κορμί σου

κίτρινα φύλλα

στον ερειπιώνα που

υπήρξε σπίτι

το παράθυρό μου

ανοίγει τον δρόμο

στο καλοκαίρι

τα ζώδια, οι πλανήτες και τα χρώματα

Άρης            κόκκινο                    Άρης                δημιουργική δύναμη, κάθαρση

Ταύρος        πράσινο                   Αφροδίτη       ενότητα των αντιθέτων, ιερός γάμος

Δίδυμοι        κίτρινο                    Ερμής               δυισμός, υπερβατική ενότητα, μάγος, κήρυκας

Καρκίνος       ασημί                        Σελήνη           ασυνείδητο, η κρυφή μας πλευρά, ψυχικές  δυνάμεις

                      μεταλλικό μπλε

Λέων           κίτρινο, πορτοκαλί    Ήλιος              ζωική δύναμη, ήλιος

Ζυγός         ροζ , θαλασσί            Αφροδίτη          έρωτας, πνευματική αγάπη

Σκορπιός   κόκκινο, ασημί          Πλούτων            θάνατος και αναγέννηση (οικονομική, κοινωνική)

Τοξότης       άλικο                         Δίας                      κάρμα, πεπρωμένο, νόμος, γηρατειά, αξιοκρατία

Αιγόκερως   μαύρο                      Κρόνος                  ό,τι και το προηγούμενο

Υδροχόος   όλα τα χρώματα      Ουρανός               μαγεία και τεχνολογία

Ιχθείς           μωβ, λουλακί          Ποσειδών             έμπνευση, ψυχαγωγία, ιδίως ο κινηματογράφος

                      πράσινο

ΚΕΡΙΑ

Λευκό  καθαρή αγνότητα, πνευματικότητα, ειρήνη – όμως σε ορισμένους πολιτισμούς πένθος

Κόκκινο: υγεία, ενέργεια, σεξουαλική ευρωστία, θάρρος, η αρσενική δύναμη της φύσης, πάθος, πνευματική ίαση, λαγνεία, γρήγορη δράση

Ροζ:  έρωτας, στοργή και φιλία. Αντικαθιστά όλα τα χρώματα

Κίτρινο: διάνοια, δημιουργική φαντασία, μνήμη, επικοινωνία, πνευματική επιδεξιότητα, έμπνευση, δημιουργικότητα, μνήμη

Μπλε:  ίαση, αλήθεια, έμπνευση, υψηλότερη σοφία, μεταφυσική δύναμη και ψυχική προστασία, κατανόηση, η θηλυκή αρχή της φύσης, ηρεμία, απώλεια βάρους, υγεία, ευτυχία, ειρήνη, αρμονία, αποκρυφιστική δύναμη

Μωβ (άλικο βαθύ) : επιτυχία στα οικονομικά, ψυχική ικανότητα υψηλής μορφής, ιδεαλισμός, πνευματική δύναμη, κρυμμένη γνώση

Χρυσό: ελκύει τις κρυφές επιρροές, σχετίζεται με τη δικαιοσύνη και τα επαγγελματικά θέματα.

Ασημί:  ενόραση, αστρικές ενέργειες, channeling, δυνατότητα μακρινής μνήμης, ανάμνηση περασμένων ζωών

Πράσινο:  φυτική μαγεία, μητέρα  Γη, λατρεία της γης, χρήμα, επιτυχία, ανάπτυξη, σωματική ίαση, γονιμότητα, εργασία, ισορροπία

Σκούρο πράσινο:  υποσυνείδητο ,  ίαση, ψυχισμός και ψυχικές δυνάμεις, αργή αλλαγή

Καφέ: σπίτι, φιλία, ισορροπία, ζωική και γαιώδης μαγεία, συγκέντρωση και μελέτη, διαίσθηση, esp

Μαύρο: προστασία, σπάσιμο των ξορκιών, ανατροπή,  καθάρισμα και banishing, δέσιμο και απώθηση, ίαση ισχυρών ασθενειών

Magenta: γρήγορες αλλαγές. Συνδυάζουμε αυτό το κερί με άλλα γιά ταχύτερο αποτέλεσμα

Λουλακί: κάρμα, ισορροπία, επανάκτηση της ισορροπίας,  διαλογισμός, σταμάτημα των ξορκιών που έγιναν εναντίον μας.

Χρυσό: λατρεία του ήλιου, Θεός, επιτυχία, χρήμα, αρσενικότητα, παιχνίδι, τύχη, μαντεία, νίκη

Χάλκινο:  χρήμα και πλούτος, επαγγελματικές ευκαιρίες, νίκη, διαλογισμός, όνειρα, διώχνει την αρνητικότητα

Γκρι: ουδετερότητα

Ασημί: λατρεία της Θεάς και της Σελήνης. Ψυχικές δυνάμεις και διαίσθηση, αστρική ενέργεια, θηλυκότητα, μαντεία, νίκη

               

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

Προσευχές Μεταφρασμένες την πρώτη μέρα Του 2008

Αδελφέ Αέρα

    Έχεις δει τη Μάνα μας;

    Καθόταν μονάχη και σιωπηλή

    Σε μιά χιονισμένη βουνοκορφή

     Όταν περνούσες τα Βραχώδη Βουνά

     Γιά να φτάσεις στα μεγάλα λιβάδια

     Και να τα χαϊδέψεις.

Αν δεις την πανέμνοστη Μάνα μας,

    Πες της, σέ παρακαλώ πως τήν γυρεύω

      Και πως μέ πλημμυρίζει η αγάπη

Αδελφή Γη,

 Έχεις νοιώσει τα βήματα της Μάνας μας

  Καθώς περπατούσε στις άσωστες χώρες σου

  Και φύτευε τους σπόρους

  Της δημιουργίας και της κατάλυσης;

Τήν άκουσες να τραγουδά το γλυκό της τραγούδι         

    Που’ ναι γεμάτο αγάπη και έλεος;

    Αν τήν είδες πες της πως το παιδί της,

    Που τήν αγαπά βαθιά,

   Έχει ξυπνήσει από τον μακρύ του ύπνο     

   Και ποθεί να ξαναγκαλιάσει τη Μάνα του.

Αδελφή Θάλασσα,

   Πέρασε η Μάνα μας από τα ποτάμια σου σήμερα

   Πηγαίνοντας να οδηγήσει τα νερά της αιωνιότητας

   Στον κήπο της ψηλά στα σύννεφα

   Που πλέει στον βαθύ γαλανό ουρανό της αρχέγονης επίγνωσης;

Μήπως τήν ένοιωσες να κινείται στ’ απροσμέτρητα βάθη

     Της μαύρης κοιλιάς σου

     Όπου συχνοπηγαίνει γιά να αναδέψει

     Τα σωθικά της χύτρας που κλείνει το πεπρωμένο;

Αν ξέρεις πού είναι η γλυκιά μας Μάνα

   Πες της, σέ παρακαλώ πως δέν μπορώ να σταματήσω τον κατακλυσμό των δακρύων

    Που ξεπηδά από την πηγή του βαθιού μου πόθου

    Και πως ποθώ να τήν αγκαλιάσω

    Και να μ’ αγκαλιάσει ξανά.

Αδελφέ Ήλιε,
    Τίποτα δέν ξεφεύγει από το ζωογόνο βλέμμα σου

    Σέ παρακαλώ, κοίταξε γύρω σου από κει ψηλά    

    Και πες μου αν βλέπεις τη Μάνα μας να χορεύει

    Καθώς εκτελεί το έργο της

-          Τήν βλέπεις μήπως, βλέπεις τη σκιά της

Ν’ αχνοπαίζει στα βράχια της αποκάλυψης;     

Αν κάπου τήν βλέπεις, πες της νάρθει στο παιδί της

Που στέκεται όρθιο πιά στην κούνια

Αρπάζοντας, γιά να τσακίσει, τα κάγκελα του εγώ

Και φωνάζοντας, Μάνα! Μάνα! Μάνα!

-          Και δέν μπορεί να βρει χαρά παρά μονάχα σε κείνην. 

Αν τήν δεις,

   Φίλησέ την σε παρακαλώ,

   Και πες της νάρθει γρήγορα

   Τέλειωσα πιά με τον ύπνο και τα όνειρα

   Και το μόνο που ποθώ είναι να βρεθώ κοντά της

Αγαπημένη μου Θεϊκή Μητέρα

   Χόρεψε μαζί μου

   Κάτω απ’ την λαμπρή σελήνη

   Στα απέραντα χωράφια

   Μακριά από τον πόνο και τον μόχθο

  Του μυαλού μου

Χόρεψε μαζί μου

   Πριν γεράσει η νύχτα

   Τώρα που οι άνεμοι του έρωτα

   Λυγίζουν τη χλόη

   Κι’ οι λύκοι σέ καλούν

   Γιά να περπατήσεις στον δρόμο τους

Χόρεψε μαζί μου, αγαπημένη μου,

   Όσο τα Σύνορα του Μυστηρίου

   Αγαπιούνται με τις σκιές

    Του λαμπρού σου φωτός

τα δύο προηγούμενα είναι ανατυπώσεις από το βιβλίο  Soft Moon Shining

Προσευχή Διαβατήρια

Ω Θεά

Μεγάλη η θλίψη

Ένα αγαπημένο πρόσωπο έφυγε

Το κενό μέ τυλίγει

Και μέσα του τρεμοσβήνει η αγάπη

Βοήθησέ με ν’ αντέξω τη λύπη

Συνόδεψε το πνεύμα που φεύγει

Παρηγόρησε εμάς που θρηνούμε

Βοήθησέ μας να χαρούμε τη ζωή που ταξιδεύει

Ας καταγραφεί η ουσία του αγαπημένου προσώπου

Στη Μεγάλη Βίβλο των Σκιών
Ζωοδότησε την ανάμνησή μας με χαρά

Προσευχή γιά Δύναμη

Θεά Μητέρα βοήθησέ με

Να έχω υπομονή και δύναμη

Να βλέπω το αληθινά σημαντική

Να δρω δίχως εγωισμό ή φόβο

Θεά Μητέρα βοήθησέ με

Να εμπιστεύομαι τη σοφία σου

Να αντιστέκομαι στον δρόμο της δειλίας

Να πορεύομαι με πίστη και έλεος

Να είμαι αληθινή άνθρωπος στο πνεύμα και την καρδιά

Προσευχή Ενότητας

Ρίχνω την απομόνωσή μου στ’ αστέρια

Αναπνέω την Ενέργεια που ενώνει το Παν

Αφήνω το κορμί μου στο χάδι της Φύσης

Γεμίζω τα πνευμόνια μου με την αιώνια Ανάσα

Γεμίζω τις αισθήσεις μου με τη χαρά της Ζωής

Γεμίζω την καρδιά μου με ευγνωμοσύνη γιά τη Στιγμή

Αφήνω πιά το Πνεύμα μου να πετά Ελεύθερο

Είμαι πλάσμα του Σύμπαντος

Αιώνιο στην Ουσία μου

Με τον καιρό… όταν η ζωή μου σβήσει

Δίνοντας το κορμί μου στην Αστρόσκονη ξανά

Στα χέρια της Μεγάλης Θεάς

Θα είμαι ξανά η Ενέργεια της Ζωής

Χαίρε Διάνα

Χαίρε Άρτεμις

Χαίρε Πότνια Θηρών

Σε Σένα αφιερώνω την εαυτή μου

Είθε ο δρόμος μου να Σέ τιμά

Είθε το πνεύμα μου να Σέ δοξάζει

Είθε η ζωτική μου δύναμη να σέ μεγαλύνει

Γιά τούτα προσεύχομαι

Να εκπληρωθούν σήμερα

Θεά Μητέρα βοήθησέ με

Να γνωρίζω το σωστό

Βρίγκιντ

Ευλογημένη η Θεά της Δημιουργικότητας

Βρίγκιτ φαεινή

Θεά του αμονιού

Δίδαξέ με να αντέχω τις φλόγες της μεταμόρφωσης

Το καμίνι που σμιλεύει τα όπλα μου

Και μέ δυναμώνει.

Μείνε μαζί μου καθώς φωτίζω το μονοπάτι μου.

Ανάβω τούτο το κερί

Ένφλογη προσφορά σε σένα,

Βρίγκιτ, Θεά της Φωτιάς.

Εστία
ευλογημένη να’ναι η Θεά της Πίστης

Η Εστία η σταθερή

Θεά της εστίας και του ναού.

Δίδαξέ με τα μαθήματα της ευθύνης

Και της απόλαυσης ,

Της υπηρεσίας και του γιορτασμού.

Ανάβω τούτο το κερί

Προσφορά ένφλογη σε σένα,

Εστία, Θεά της Φωτιάς.

Ο Μαγικός Κύκλος

Κύκλος από αστροφώς

Κύκλος φωτιάς,

Έμπλεως πόθου

Και γητιάς.

Στροφή και περιστροφή

Αρχή και τέλος

Ξανά και ξανά.

Κύκλος σοφίας

Κύκλος αγάπης

Με το ασημένιο φως των φεγγαραχτίδων

Που λάμπουν από ψηλά

Κύκλος θανάτου

Κύκλος αναγέννησης

Κύκλος της Μάνας Γης

Λάμπει, λάμπει

Στους αιώνες των αιώνων.

Γυρνά και περιστρέφεται

Αέναος.

Υφαίνει τις κλωστές

Τις  μεσονύχτιες ώρες

Υφαίνει τον ιστό της δύναμης της εκ Θεάς.

τα πιό πάνω από την ιστοσελίδα

http://groups.msn.com/LearningtheWiccanWays/profile?user=Raven%2DRhiamon%E2%9C%93